Definitie van osteopathie
Een holistische aanpak voor gezondheid en welzijn
De essentie van osteopathie
Osteopathie is een holistische geneeswijze die zich richt op het bevorderen van de algemene gezondheid. De discipline maakt gebruik van manuele technieken om het bewegingsapparaat, spieren, gewrichten, bindweefsel, orgaansystemen en het zenuwstelsel te behandelen. Behandelaars gebruiken hun handen om spanningen, blokkades en afwijkingen op te sporen.
Historische basis
De praktijk werd eind 19e eeuw opgericht door Dr. Andrew Taylor Still, die geloofde dat het lichaam functioneert als een geïntegreerd systeem met inherent zelfhelende vermogens. Hij theoretiseerde dat veel ziekten het gevolg zijn van mechanische disfuncties die gecorrigeerd kunnen worden door manipulaties en manuele technieken.
Osteopathische methode
Behandelaars gebruiken hun handen als primair diagnostisch en therapeutisch instrument, waarbij zij gewrichtsmobiliteit en weefselbeperkingen beoordelen. Zij passen manipulaties en mobilisaties toe om te optimaliseren, wat bijdraagt aan het herstel van balans.
Holistische filosofie
De benadering beschouwt de volledige patiënt — voeding, stressniveaus, houding en levensstijlfactoren — erkennend dat alle componenten onderling verbonden zijn. Dit maakt osteopathie tot een uitgebreide behandelvorm die verder gaat dan alleen symptoombestrijding.
